Strona główna  /  Usługi  /  Wzajemne zawiadomienia

Obrona strategiczna

Wzajemne zawiadomienia w sprawach przemocy ze względu na płeć

Gdy oboje partnerzy składają na siebie zawiadomienia, konsekwencje dla każdego z nich są zupełnie inne. Opracowujemy strategię tak, aby prawda o tym, co się wydarzyło, nie zginęła w zamieszaniu.
Celeste Pérez Bleda, Gender-based violence lawyer in Alicante
Zweryfikowane przez Celeste Pérez Bleda, członkinię izby adwokackiej nr 7301 · Aktualizacja: październik 2026
Man and woman with their backs to each other and arms crossed on a turquoise blue background

W skrócie

Wzajemne zawiadomienia pojawiają się wtedy, gdy oboje partnerzy oskarżają się nawzajem o napaść w związku z tym samym zdarzeniem lub tym samym związkiem. Hiszpański kodeks karny (Código Penal) nie traktuje ich jednakowo: przemoc fizyczna mężczyzny wobec partnerki lub byłej partnerki jest karana na podstawie art. 153.1 karą od sześciu miesięcy do roku pozbawienia wolności lub pracą na cele społeczne, a przemoc kobiety wobec mężczyzny – na podstawie art. 153.2 karą od trzech miesięcy do roku pozbawienia wolności lub pracą na cele społeczne. Zawiadomienie kobiety rozpatruje Wydział ds. Przemocy wobec Kobiet (Sección de Violencia sobre la Mujer).

Czym są i dlaczego się pojawiają

Często zdarzają się po kłótniach z szarpaniną, w których obie osoby odnoszą lekkie obrażenia, albo gdy po pierwszym zawiadomieniu druga strona składa własne w odwecie. Mogą odzwierciedlać rzeczywistą wzajemną napaść, obronę konieczną lub zawiadomienie złożone z pobudek taktycznych. Rozróżnienie tych sytuacji jest kluczem do sprawy.

Dlaczego nie są traktowane jednakowo

  • Przemoc mężczyzny wobec partnerki lub byłej partnerki to przemoc ze względu na płeć (art. 153.1 hiszpańskiego kodeksu karnego), zagrożona surowszymi karami i rozpatrywana przez Wydział ds. Przemocy wobec Kobiet (Sección de Violencia sobre la Mujer).
  • Przemoc kobiety wobec partnera to przemoc domowa (art. 153.2).
  • W obu przypadkach w razie skazania orzekany jest zakaz zbliżania się.

Jak prowadzimy obronę

  1. Odtwarzamy przebieg zdarzeń: kto rozpoczął napaść, jakie są obrażenia i czy odpowiadają one każdej z wersji.
  2. Badamy, czy zachodzi obrona konieczna, jeśli obrażenia powstały podczas odpierania ataku.
  3. Wnioskujemy o dokumentację medyczną i opinie biegłych lekarzy sądowych, szukamy świadków lub nagrań.
  4. Koordynujemy oba postępowania, aby zeznania były spójne.

Najczęściej zadawane pytania

To zależy od sprawy i od powiązania między zdarzeniami. Mogą być rozpatrywane w jednym postępowaniu lub w odrębnych; analizujemy to po zapoznaniu się z aktami.

Tak, jeśli zostanie udowodnione, że to Państwo zaatakowali drugą osobę. Odniesione obrażenia same w sobie nie wykluczają odpowiedzialności, ale mogą uzasadniać powołanie się na obronę konieczną.

Tylko jeśli zdarzenia są prawdziwe. Złożenie fałszywego zawiadomienia jest przestępstwem. Oceniamy to razem z Państwem, zanim podejmą Państwo jakikolwiek krok.

Liczy się każda godzina. Porozmawiajmy jeszcze dziś.

Poufna wstępna ocena Państwa sprawy.
Czy mogę pomóc?