Gendergerelateerd en huiselijk geweld
In het kort
Het contactverbod (orden de alejamiento) is een concrete maatregel: het verbiedt de betrokkene in de buurt te komen van het slachtoffer, haar woning, haar werkplek of elke andere plek waar zij vaak komt. Het kan worden opgelegd als voorlopige maatregel zolang de procedure loopt (artikel 544 bis van het Wetboek van Strafvordering) of als straf in het vonnis (artikel 48 van het Wetboek van Strafrecht, Código Penal). Meestal gaat het samen met een verbod om op welke manier dan ook contact op te nemen.
Het beschermingsbevel (orden de protección) is ruimer. Het is een integrale beschermingsstatus die in één beslissing strafrechtelijke maatregelen (contactverbod, communicatieverbod, inname van wapens), civielrechtelijke maatregelen (gebruik van de gezinswoning, gezag over de kinderen, omgangsregeling en kinderalimentatie) en de inschakeling van hulpdiensten en financiële steun voor het slachtoffer kan omvatten.
De civielrechtelijke maatregelen van het beschermingsbevel gelden 30 dagen. Wordt binnen die termijn een familierechtelijke procedure gestart, dan blijven ze van kracht gedurende 30 dagen na de indiening, en in die periode moet de rechter ze bekrachtigen, wijzigen of opheffen. Daarom is het verstandig de familierechtelijke procedure tegelijk met het beschermingsbevel voor te bereiden.
In de buurt komen van of contact opnemen met de beschermde persoon is het misdrijf van overtreding van een voorlopige maatregel, ook als het slachtoffer ermee instemt. Wanneer de beschermde persoon de partner of ex-partner is, of een familielid als bedoeld in artikel 173.2 van het Wetboek van Strafrecht, is de straf een gevangenisstraf van zes maanden tot een jaar (artikel 468.2 van het Wetboek van Strafrecht). Bovendien kan een overtreding leiden tot zwaardere maatregelen, waaronder voorlopige hechtenis.
Wil het slachtoffer het contact herstellen, dan is de juiste weg de rechter te vragen de maatregel te wijzigen of op te heffen. Dat mag nooit eigenmachtig gebeuren.
Het beschermingsbevel wordt opgelegd binnen een strafprocedure. Er moet dus een aangifte of een proces-verbaal van de politie (atestado) zijn waardoor de rechtbank op de hoogte raakt van de feiten. Het kan worden aangevraagd door het slachtoffer zelf, door bepaalde in de wet genoemde familieleden of door het Openbaar Ministerie, en de rechter kan het ook ambtshalve opleggen.
Als voorlopige maatregel blijft het van kracht zolang de procedure loopt, tenzij de rechter het wijzigt of opheft. Volgt er een veroordeling, dan wordt het contactverbod als straf opgelegd voor de duur die het vonnis afhankelijk van het misdrijf vaststelt.
Ja. Tegen de beschikking kan bezwaar (recurso de reforma) worden gemaakt bij dezelfde rechtbank en hoger beroep (recurso de apelación) worden ingesteld bij het Provinciaal Gerechtshof van Alicante (Audiencia Provincial). Het is verstandig het beroep snel voor te bereiden, met bewijs van gewijzigde omstandigheden of van het ontbreken van risico.
De verplichting om de maatregel na te leven ligt bij de verdachte: de instemming van het slachtoffer voorkomt het misdrijf van overtreding niet. Het verstandigst is niet te reageren, het bewijs van het contact te bewaren en uw advocaat in te lichten.
Wettelijke basis
Nu hulp nodig?
Op deze pagina
Gerelateerde diensten